چگونه بفهمیم یک بطری شراب قرمز به درستی ریخته شده است؟

چگونه بفهمیم یک بطری شراب قرمز به درستی ریخته شده است؟

به اصطلاح خماری به زبان ساده این است که اجازه دهید شراب پس از باز کردن بطری با اکسیژن تماس پیدا کند. تحت تأثیر اکسیژن، شراب شما خوش طعم تر، نوشیدنی تر و از نظر عطر پیچیده تر می شود. از «قطره های خدا» تا «شراب خوب باید نفس بکشد» در «بازی تاج و تخت» تا «یک بطری لافیت 82 را باز کن، شراب باید حداقل دو ساعت مرا بیدار کند». به نظر می رسد هوشیاری لازم است... اما در واقع، فرصت های زیادی برای استفاده از شراب هوشیار در زندگی روزمره برای شما وجود ندارد، حداقل همه آنها نیازی به بیدار شدن ندارند.

شرابی که واقعا ارزش بیدار شدن را دارد بیشتر به یک عامل نسبت داده می شود - نوشیدن خیلی زود. در حالت ایده آل، بسیاری از شراب های عالی برای عمر حداقل 5 تا 8 سال و حتی بهترین شراب ها برای 30 تا 50 سال طراحی شده اند. "پایه" این شراب ها به اندازه کافی عمیق است که اجازه می دهد پیری آهسته در بطری ایجاد تغییرات پیچیده ای کند. اگر می خواهید از قبل از آن لذت ببرید، باید از اکسیژن برای کمک استفاده کنید، از طریق سطح تماس بزرگ بین شراب و هوا در دکانتر، که باعث می شود عطر آماده نشده آزاد شود. درک این نکته دشوار نیست که اگرچه آب دادن می تواند شراب جوان با کیفیت بالا را برای نوشیدن مناسب تر کند، اما نمی تواند با سبک پیچیده پیری طبیعی او مطابقت داشته باشد و آزمایش زمان غیرقابل مقایسه است.
بهترین راه برای قضاوت در مورد شراب هایی که ارزش بیدار شدن را دارند این است که قبل از باز کردن شراب آن ها را بچشید: شرابی که ارزش بیدار شدن را دارد احتمالاً وقتی باز می شود عطر بسته ای خواهد داشت و طعم پس از آن در دهان همچنان خوب است. پس از بلع، که می تواند بیش از 3-5 ثانیه طول بکشد. علاوه بر این، این نوع شراب قرمز تمایل به داشتن تانن قوی دارد، در حالی که شراب های سفید اسیدیته کمی ندارند. البته، ساده‌ترین راه برای تازه‌کار این است که اگر شرابی را بخرید که یک شراب با نام تجاری ارزشمند است، بطری را باز کنید و متوجه شوید که عملکرد آن به اندازه‌ای که انتظار می‌رود فوق‌العاده به نظر نمی‌رسد، پس می‌توانید دکانتر را در نظر بگیرید.

چه مدت برای بیدار شدن مناسب است؟
هر چیز خوبی معایبی دارد و هوشیاری هم همینطور. اگر زمان خماری بیش از حد طولانی باشد، مواد طعم دهنده مختلف در شراب به راحتی اکسید می شوند و به محلول الکلی غیر جالب تبدیل می شوند. بنابراین، زمان خماری نیز باید کنترل شود، خیلی طولانی و خیلی کوتاه مناسب نیستند.
برای محصولات جدید، مدت زمان هوشیاری با پتانسیل کهنه شدن شراب مطابقت دارد. هر چه شراب قدیمی‌تر باشد، هر چه زودتر آن را بنوشید، مدت بیشتری باید از خواب بیدار شوید. البته مهم نیست که با قابلیت پیری هر شراب آشنا نباشید، زیرا مهم ترین چیز زبان شماست. وقتی هر نیم ساعت یک بار یک شراب را در ظرف غذا میل می‌کنید (یک سوملیای محتاط ممکن است حتی هر 15 دقیقه یکبار از خواب بیدار شود) و متوجه یک نت میوه‌ای روشن و دلپذیر می‌شوید، شراب تقریباً به همان اندازه خوب است.

البته، با پیشرفت تکنولوژی مدرن شراب سازی، نوشیدن بسیاری از شراب های خوب در جوانی بسیار آسان است. در این نوع شراب قضاوت در مورد اینکه آیا در اولین طعم به اوج رسیده است یا خیر، نسبتاً دشوار است. زیرا بسیاری از شراب ها ممکن است قبل از اینکه به طور کامل شکوفا شوند، متعادل، ظریف و آسان برای نوشیدن شوند. فقط وقتی متوجه شدید که عطر آخرین لیوان شراب واقعاً می تواند یک پله بالاتر باشد، می دانید که بیش از حد نوشیده اید. گاهی اوقات قضاوت در مورد مناسب بودن این شراب برای رسیدن به اوج دشوار است و برخی از شراب های برتر حتی منتقدان شراب را برای چندین روز دنبال می کنند تا تغییرات را تجزیه و تحلیل کنند، اما خبر خوب این است که این سطح از شراب فقط در رتبه اول قرار دارد. {0}}.1٪ از بازار.

یک روش نسبتا خوب این است که قبل از ریختن حدود یک چهارم مشروب در بطری را رزرو کنید. دهانه باریک بطری به جذب رایحه شراب کمک می کند که دلپذیرترین نت های میوه ای را در شراب به ارمغان می آورد و زمانی که احساس می کنید رایحه های خارج شده از دکانتر شبیه رایحه هایی است که در دهان استشمام می کنید. از بطری، شراب تقریباً آماده است.
علاوه بر این، برای برخی از پینو نوآر با کیفیت بالا از بورگوندی، فرانسه، بدون آب کردن، در یک فنجان بورگوندی با شکم بزرگ ریخته می شود تا به آرامی بنوشد، دائماً تغییرات او را مشاهده می کند، در واقع از روند آهسته شراب از ابتدا تا شکوفه دادن قدردانی می کند. ، یک نوع لذت هم هست. برای شراب های دیگر، اگر عجله ندارید، این می تواند کارساز باشد (فنجان بهترین غذاخوری شماست)، اما به خصوص برای شراب های قرمز بورگوندی خوب است.

شرایط دیگر
برخی از شراب ها بوی تند و تند گوگرد در هنگام باز شدن دارند یا طعمی نجس، پوسیده و خاکی دارند که هر دو ناشی از سولفیدهای مختلف هستند. گاهی اوقات نه تنها در شراب های جدید، بلکه در شراب های قدیمی تر نیز ظاهر می شود. معمولاً با ریختن شراب در ظرف آبخوری به مدت حدود نیم ساعت می توان آن را از بین برد.