فکر میکردم از ابزارهای مختلفی برای بارتنینگ استفاده میشود، اما در واقع متوجه شدم که حداقل نیمی از کوکتلها فقط باید از شیکرهای ساده، لیوانهای همزن، قاشقهای بار، دستگاههای اندازهگیری شراب، فیلترهای یخ و یخ استفاده کنند. انجام شده. برای پیچیده تر کردن آن، از تزئینات پوست پرتقال، در اکثر ترازوی الکترونیکی و چاقوهای مخصوص استفاده کنید. می تواند به طور کامل به اثر عکس گرفتن از گربه ها و ببرها دست یابد و خود را سرگرم کند.
در واقع، نیازی نیست که در مورد کیفیت ابزارها وسواس زیادی داشته باشید. مثل ساختن هواپیما و پرتاب موشک نیست. مثل این است که یک آب لیمو را بفشارید و یک تکه یخ قدیمی را نیشگون بگیرید. می توان آن را با دست انجام داد.
«باشو» بی تکلف و مفید است
اگر می خواهید برای خرید ابزارهای با ارزش زیاد پول خرج کنید، به دنبال آن بروید. بر خلاف قاشق های معمولی، قاشق های میله ای معمولا دسته های بلندتری دارند که معمولاً برای هم زدن و زهکشی استفاده می شوند و حتی می توانند مواد خاصی را له کنند و به دفعات استفاده می شوند.
اما با گفتن این نکته، اگر زیاد به حس تشریفاتی توجه نکنید، می توانید یک چاپستیک تمیز هم پیدا کنید. با این حال، با قاشق فلزی به لیوان نزنید، واقعاً می شکند.
"دستگاه اندازه گیری" برای خودآموزی ضروری است
اگر می خواهید خودتان با مشاهده لیست شراب یاد بگیرید، به یک دستگاه اندازه گیری شراب نیز نیاز دارید. حتی اگر مهارتهای یک بارمن جدی را ندارید، اطمینان از نسبت ثابتی از مواد اولیه کلیدی برای مبتدیان است که از واژگونی جلوگیری کنند.
به طور معمول، اندازه گیری های شراب مخروط های دو سر هستند. یک سر آن ظرفیت استاندارد 50 میلی لیتری و سر دیگر آن ظرفیت 25 میلی لیتری است. بهتر است یک ترازو داخل آن باشد تا بهتر بتوانید دوز آن را درک کنید. اگر دستگاه اندازه گیری ندارید، می توانید به جای آن از یک لیوان نوشیدنی یا درب بطری شراب استفاده کنید.
تجهیزات نمادین "شیکر".
شیکرها را شیکر نیز میگویند و سبکهای رایج شامل شیکر بوستون، یوروشیکر (همچنین به عنوان شیکر فرانسوی) و شیکر سه تکه میشود. اگرچه انواع زیادی وجود دارد، اما وظیفه اصلی تکان دادن مایعات و تکه های یخ است.
کیفیت شیکر ابتدا به مواد بستگی دارد. معمولاً فلزات با هدایت حرارتی ضعیف انتخاب می شوند. موارد رایج معمولاً فولاد ضد زنگ هستند و برخی از آنهایی که سطح بالایی دارند از آلیاژهای تیتانیوم استفاده می کنند. با شیکر، ایده این است که اثر خنک کنندگی تکه های یخ را به حداکثر برسانید، نه تکان دهنده یا هوا. اگر از نقره، مس یا آلومینیوم برای ساخت شیکر استفاده کنید، نتیجه معکوس خواهد داشت. دمای قالب یخ به سرعت جذب دیواره داخلی شیکر می شود و کیفیت کوکتل نهایی بسیار کاهش می یابد.
دوم این است که به ارزش ظاهر نگاه کنیم. البته هر چه زیباتر و ظریف تر باشد گران تر. از نظر رسانایی حرارتی، منطقی ترین ماده باید پلاستیک یا فوم استایرن باشد، زیرا این ماده اصلا رسانایی حرارتی ندارد و قیمت آن قطعا ارزان تر است. تصور کنید اگر از این ماده برای ساخت شیکر استفاده می کنید، باید کوتاه، ضخیم و چاق باشد و این نوع تونالیته قطعا چیزی نیست که افراد عادی بتوانند آن را نگه دارند.
ریختن شراب بدون ریختن «شیشه سوئیزل» کمی سخت است.
به لیوان مخلوط کن، لیوان همزن نیز می گویند که به فنجان بریده ای برای ریختن مایعات اطلاق می شود. اگر نه، به جای آن از فنجان شیکر یا یک لیوان بزرگ استفاده کنید. تنها عیب آن این است که ریختن مایع در فنجان دشوار است، درست مانند ریختن آب جوش از کاسه برنج.
"قاشق یخ" بدون پرتقال میوه
نوشیدن تکه های پوست میوه در یک کوکتل مانند خوردن سوپ بادیان در سوپ قدیمی است که به شدت بر این تجربه تأثیر می گذارد. داشتن جداکننده یخ بسیار مفید است.
موارد رایج عبارتند از: قاشق یخ هاثورن و قاشق یخ جولپ برای یخ خرد شده. اگر از قبل یک شیکر سه قسمتی دارید، استفاده از قاشق یخ با فیلتر کوچکتر عملی تر است.
سایر تجهیزات (اینکه چه چیزی بخریم بستگی به نیازهای فردی دارد)
چاقوهای میوه خوری، تخته های برش، تمپر، آب میوه گیری و چاقوهای خشک کن رایج هستند و نیازی به تهیه ویژه آنها نیست. اما وسایلی که با میوه ها در تماس هستند باید به موقع تمیز شوند، در غیر این صورت بسیار چسبنده خواهند بود.
خرید ابزار بستگی به نیازهای فردی دارد. توصیه می شود ابتدا تجهیزات اصلی را خریداری کنید و سپس با عمیق شدن تدریجی عمق ورودی، آن را به تدریج خریداری کنید.
